0

Be the change

If you change the way you look at things, the things you look at change. Een spreuk die ik een paar jaar terug las en die deze week meerdere malen door mijn gedachten ging in verschillende situaties. Dus ik dacht, ik deel deze mooie spreuk, die voor mij zo waar is, met een korte toelichting. Ik begon wat te typen en aan het eind bleek dat ik dat ‘korte’ wel weg kon laten, want voor ik het wist had ik een heel verhaal op papier staan.

Hier is dus een lekker lang verhaal 🙂 Over mij, over de manier waarop ik kijk en over de kracht van de gedachte.

OM EVEN TE BEGINNEN BIJ HET BEGIN
Ik krijg vaak te horen dat ik zo positief ben. Dat is niet altijd zo geweest. 20 jaar terug zag ik het allemaal echt niet meer zitten. Weinig posiviteit te bekennen. 21 was ik. Ook al zei ik er niets van tegen wie dan ook, mijn broer zag dat het niet goed met mij ging en vertelde dit aan mijn moeder.

En zo begon het balletje te rollen. Na een gesprek met mijn moeder, waarin ik mijn gedachten onder woorden bracht en mijn moeder schrok over hoe het écht met mij ging, vroeg ze of ik het misschien zag zitten om naar een Reiki-therapeut gegaan, Ineke Oostra heette ze. Ik had geen idee wat Reiki was, maar ik wist wel dat ik het allemaal anders wilde, dus ik besloot het gewoon te ervaren. Het was de eerste stap op een mooi, verrijkend pad vol innerlijke groei, een heel nieuw begin.

Ik had geen idee wat Reiki was, maar ik wist wel dat ik het allemaal anders wilde, dus ik besloot het gewoon te ervaren.

In de jaren die daarop volgden heb ik na de Reiki-therapie nog veel andere dingen gedaan en hulp gehad van allerlei wijze mensen: van coaching tot vele familie-opstellingen (zelfs mét paarden), kinesiologie, hypnotherapie, SoulVoice, readings en meer. Daarnaast heb ik talloze boeken verslonden op het gebied van spiritualiteit en ‘het leven’ in de breedste zin van het woord. Dit alles vanuit de motivatie om te leren, uit interesse én om dingen die mij blokkeerden of waar ik tegenaan liep te helen. Dit alles heeft me zo verschrikkelijk veel verrijkt.

SINGING COMES FROM THE SOUL
Mijn zangcarrière van de afgelopen 10 jaar heeft in dit proces ook een heel belangrijke rol gehad. Want ik kan me nog heel goed herinneren hoe ik erbij stond bij mijn allereerste optreden. Vreeeeselijk vond ik het! Hoewel ik het heerlijk vond om te zingen, ik moest er zo aan wennen dat mensen naar me luisterden en keken. En hóe ze keken, want iedereen kijkt op een andere manier als hij/zij luistert. Ik had er gedachten bij, vulde het vaak in, niet altijd positief.

Maar, tegelijk voelde ik ook voor het eerst in mijn leven dat het podium mijn plek was, dat ik mij er thuis voelde, hoe spannend ook. Deze innerlijke drijfveer heeft mij geholpen om door te gaan met zingen voor publiek en alles daaromheen, steeds een stapje te zetten. Daardoor heb ik angsten overwonnen. En dat heeft ook doorgewerkt in mijn stem, in de kracht van mijn stem en mijn bereik. En mijn gevoel van vrijheid op het podium.

LET IT GO? NO… LET IT ‘FLOW’

In die ruim 20 jaar heb ik dus veel geleerd en ervaren. Wie ik ben en wat mijn krachten zijn. En ik heb veel blokkades aangekeken en een plek gegeven. Want, ik heb lang gedacht dat ik alle negatieve dingen moest ‘loslaten’, maar inmiddels geloof ik erin dat helemaal loslaten niet altijd nodig is. Ook mijn blokkades zijn of waren een deel van mij en die mogen er zijn. Door ze aan te kijken in liefde en de inzichten, lessen te zien die erin verscholen lagen en hierin te groeien. Of ze nou verdwenen of afnamen in kracht, het zorgde ervoor dat ik niet langer vastliep op een thema.

Ik heb lang gedacht dat ik alle negatieve dingen moest ‘loslaten’, maar inmiddels geloof ik erin dat helemaal loslaten niet altijd nodig is.

KIJKEN VANUIT EEN ANDERE HOEK VERANDERT ALLES
Een van de dingen die ik ook ontdekt en letterlijk ervaren heb, is dat de manier waarop ik naar dingen kijk en hoe ik denk bepalend zijn voor de ervaringen die ik heb door de dag heen. De kracht van de gedachte wordt veelvuldig onderschat en deze kracht is zooo groot. Niet alleen op wát ik aantrek, ook op hoe ik me voel en

hoe ik alles beleef, wat er om mij heen gebeurt én in mijzelf. Want het zijn MIJN gedachten, ik ben de enige die ze denkt (en al dan niet uitspreek).

Het gaat daarbij om bewustzijn, keuze en focus. Bewustzijn van je gedachten(patroon) en daarin bijsturen als dat handig is. Het is een keuze waar je je op afstemt, op welke frequentie, welke trilling. Hierbij geldt ook de wet van de aantrekkingskracht: gelijksoortige trillingen trekken elkaar aan. Als ik dus kies om in een positieve flow te zijn en te blijven, dan trek ik ook mensen en situaties aan die in die flow zitten. En andersom natuurlijk. Het is te vergelijken met de radio. Als je de radio op Radio 538 zet, krijg je alleen de muziek van Radio 538 te horen en niet van alle andere zenders.

KWESTIE VAN KIEZEN
Mijn gedachten dragen dus bij aan hoe ik me voel en daarmee de energie die ik uitstraal. En daar resoneren anderen op, niet alleen mensen, ook dieren (zelfs vaak sterker). Zo zijn we eigenlijk de hele dag door elkaar onbewust aan het spiegelen. Daarbij zijn emoties een belangrijke graadmeter van hoe het met je gaat. En door daar naar te kijken en luisteren, door het maken van de simpele keuze om op een andere manier te gaan denken kun je al dingen veranderen in je leven.

Je hebt telkens weer een keuze, elke minuut van de dag, elke dag opnieuw. Hoe wil ik me voelen? Hoe wil ik leven?

Sommige gedachten en overtuigingen zijn ons al heel lang eigen en dan lijkt het lastig om daar een shift in te maken. Toch heb je hierin telkens weer een keuze, elke minuut van de dag, elke dag opnieuw. Hoe wil ik me voelen? Hoe wil ik leven? Haal ik mezelf, anderen of situaties steeds naar beneden? Of kies ik voor de weg omhoog?

Voor de weg van liefde, innerlijke rust, oordeel vrij leven en daarmee vrijheid. Liefde voor mijzelf én voor anderen. Leven vanuit mijn hart, wat zorgt voor innerlijke rust. Oordeelvrij leven, want iedereen verdient een kans en we doen allemaal ons best. Ik weet niet waar iemand vandaan komt, wat hij/zij in zijn/haar leven al allemaal heeft doorstaan, wat zijn/haar lessen zijn en wat er in zijn/haar hoofd omgaat. Net zoals ze dat niet van mij weten.

Dus hoe is het dan mogelijk om te oordelen? Natuurlijk kunnen we leren van elkaar, door naar elkaar te kijken en het gesprek aan te gaan, door te praten én te luisteren. Openstaan voor alles en kiezen wat bij mij past. Vanuit mijn hart, zonder oordeel.

LET’S TALK ABOUT LOVE

Gaat het er stiekem niet om dat we eigenlijk allemaal gewoon geliefd willen worden? Ik denk het wel. En daar ligt weer dezelfde keuze die ik elk moment kan maken: kies ik voor liefde of niet? Dat hoeft niet zo zwaar te zijn als dat het klinkt, liefde geven kan al met een simpele glimlach. Even aardig zijn tegen de persoon achter de toonbank. Mijn dochter een dikke knuffel geven. Een berichtje sturen naar een vriendin omdat ik aan haar denk. Kleine dingen die bijdragen aan de positieve flow, aan het leven van een ander, maar ook aan dat van mij. Want, alles wat je geeft krijg je terug. Liefde is datgene wat we onbeperkt en altijd kunnen geven. En het komt vermenigvuldigd terug, hoe mooi is dat? Misschien niet meteen en het kan ook in een compleet andere situatie zijn, maar toch. En zo geldt het natuurlijk ook voor minder leuke gedachten (en daaruit voortvloeiende acties). Los van dat je iets terugkrijgt, dat is natuurlijk niet mijn uitgangspunt: het gaat er gewoon om dat ik steeds die keuze maak: hoe wil ik leven? Wat wil ik geven? Hoe wil ik met anderen omgaan? En hoe wil ik dat anderen met mij omgaan? Ofwel: ‘wat gij niet wil dat u geschiedt, doe dat ook een ander niet’.

RUIMTE OM TE GROEIEN

Ik wil op de frequentie van liefde leven. Ik kies voor liefde, voor innerlijke rust, positiviteit en vrijheid. En ik doe mijn best om oordeelvrij te leven en mijzelf en anderen de ruimte geven. Ruimte geven om te groeien, ieder op onze eigen manier, met eigen ervaringen en in een eigen tempo. Ruimte geven om ook eens een fout te maken. Waarvan we kunnen leren om het de keer erna beter te doen. Ik geloof er niet in dat iemand in elke situatie meteen de laan uit gestuurd moet worden, omdat hij een fout heeft gemaakt. Waarom mag iemand niet de kans krijgen om het de volgende keer beter te doen? Is het mogelijk om te leren lopen zonder te vallen? Geen beter persoon voor die situatie of die functie die al eens een fout gemaakt heeft toch?  Zal hij/zij niet juist nog meer zijn/haar best doen om die fout niet meer te maken?

ALLES KAN
Liefde en ruimte, voor mijzelf én de ander. Want niets is wat het lijkt en ALLES kan veranderen. Dat is waar ik in geloof en daar doe ik elke dag mijn best voor. Wayne Dyer heeft het echt prachtig verwoord: If you change the way you look at things, the things you look at change.

Liefs,

Martine 💗