0

Clown of niet, that’s the question

Deze week heb ik weer een nieuwe live cover op mijn YouTube-kanaal geplaatst. Dit keer het prachtige nummer ‘Clown’ van Emily Sandé. Ik vond het vanaf het eerste moment dat ik het hoorde al meteen mooi. Dit nummer herinnert mij ook aan de groei die ik heb doorgemaakt de afgelopen jaren.

Leven als een clown
Tot een paar jaar terug had ik eigenlijk altijd een masker op en leefde ik naar wensen van anderen. Als een soort clown dus. Onbewust ging dit. Ik durfde amper zelf beslissingen te nemen zonder iemand om advies te vragen, gewoon omdat ik bang was dat ik het niet goed zou doen. Ik wist ook niet wat ik wilde en voelde me nooit goed genoeg. En ik was voornamelijk bezig met anderen helpen en ervoor te zorgen dat het goed ging met anderen. Ik deed eerst alles voor anderen en als er tijd over was, wat vaak niet het geval was, dan pas deed ik dingen die ik zelf wilde. Als ik al wist wát ik wilde. Ook al ging het allemaal ten koste van mijzelf, dat voelde ik niet, want ik had mijzelf geleerd om niet voor mijzelf te voelen, om mijzelf niet echt te zien. Hoewel ik ’s avonds wel vaak enorm moe was, wat eigenlijk al genoeg zei.

Elk moment een bewuste keuze maken
Achteraf gezien, zie ik het patroon wat ik mijzelf onbewust had aangewend: ik was eigenlijk alleen bezig met anderen helpen, was weinig in mijn eigen ‘ruimte’, steeds bij een ander en gaf alles weg, energetisch gezien, zonder wat voor mijzelf over te houden. Onbewust wilde ik ook zorgen dat iedereen mij wel aardig en goed genoeg vond. Ik leefde dus naar hoe een ander mij zag of wilde zien in plaats van naar wie ik zelf ben, wie ik wil en kan zijn. Een onbegonnen zaak die (te)veel vergt. Dan is de emmer met energie aan het einde van de dag, of zelfs al halverwege de dag, gewoon leeg.

Nu leef ik veel bewuster en maak ik ook bewuste keuzes. Ik heb ingezien dat ik heel veel zie en aanvoel, van anderen, hoe ze in hun vel zitten bijvoorbeeld, of een sfeer die ergens hangt, of ik zie een patroon bij iemand. Dat is soms lastig, want het zien dat het niet goed gaat met of bij iemand maakt dat ik zo graag een ander wil helpen. Alleen is die hulp niet altijd gewenst of die ander is daar nog niet altijd klaar voor. Dat blijkt onder meer uit hoe iemand reageert op wat je zegt. Ik heb vaak gehad dat ik iets zei en dat ik die ander zag kijken alsof ik Russisch sprak. Om dan twee jaar later te horen: “bedankt dat je dat toen zei”. Zo gaat het vaak met groei. Alles begint met ‘zaadjes’ die na verloop van tijd uitgroeien. Tot een mooi nieuw inzicht bijvoorbeeld.

Ik was veel bezig met anderen helpen, was weinig in mijn eigen ‘ruimte’, steeds bij een ander en gaf alles weg, energetisch gezien, zonder wat voor mijzelf over te houden.

Helpen door te laten
Ik dacht altijd dat alles wat ik voelde ‘mijn’ gevoelens waren, maar ik heb geleerd om te voelen wat ‘van mij’ is en wat ‘van een ander’. En nu is mijn gevoeligheid dus niet meer iets waardoor ik leegloop. Het voelt nu als een échte kracht, want het maakt dat ik goed voel wat er speelt, zonder dat ik het mij eigen maak of mij verantwoordelijk voel voor iets waar ik geen invloed op heb.

Ik voel nu ook wat goed is voor mij of wat niet en waar mijn grenzen liggen. Ik geef mijzelf de liefde die nodig is. En ik hoef niet meer steeds anderen te helpen, want dat kan ook simpelweg niet én het is niet aan mij. Natuurlijk zal ik nog steeds een ander helpen als het gewenst is én wanneer het kan. Gewenste hulp dus, want door steeds dingen voor een ander op te lossen ontneem je een ander ook zijn/haar groei. Dus helpen kan ook juist zijn dat ik niets doe. Dat is de andere kant van de medaille rond het thema ‘helpen’. De ene keer help je door echt letterlijk mee te helpen, een andere keer help je iemand juist door het hem/haar zelf te laten doen. En door er daarbij op te vertrouwen dat hij/zij het ook goed zelf kan.

Ik geef dus nog steeds, maar op een andere manier. Ik geef nu bewust en volledig vanuit mijn hart. Aan mijzelf én een ander. Daarbij blijf ik in mijn eigen ruimte en ik laat een ander zelf invulling geven aan zijn/haar leven. Dat geeft letterlijk ruimte. En die ruimte kan ik weer op andere manier invullen. Gezellig iets met ons gezin doen of lekker even zingen en muziek schrijven bijvoorbeeld.

Ga voor je droom, no matter what
Vanmorgen was ik benieuwd vanuit welk perspectief Emily Sandé het liedje ‘Clown’ had geschreven, dus ik heb even gegoogled. Ik las op de website van NPO Radio 2 dat Emily Sandé lange tijd haar best heeft gedaan om een platencontract te krijgen en dat was een moeilijke tijd, waarin mensen haar een clown of idioot noemden, omdat ze haar droom najaagde. Het liedje Clown gaat over die tijd.

Dat voelt voor mij ook als herkenbaar. Binnenkort breng ik alweer mijn 9e single uit. Muziek schrijven en zingen vind ik echt het leukste om te doen en ik ben dan ook super dankbaar dat ik dit kan én mag doen. Tegelijk is het niet altijd makkelijk, net als in elk beroep zijn er uitdagingen. Het promoten van mijn eigen muziek en het bereiken van een groot publiek is een uitdaging met soms kritiek en afwijzingen. En af en toe krijg ik reacties van mensen waaruit ik kan opmaken dat ze het niet heel serieus nemen wat ik doe. Vandeweek nog toen ik zeg: “ik ben aan het werk” kreeg ik de reactie: “ach bij jou is het hobby”.

Gelukkig is dit maar af en toe en die reacties worden steeds minder naarmate ik meer nummers uitbreng én naarmate ik zelf groei in het ‘ontvangen’ van kritiek. Dit alles weerhoudt mij ook niet mijn droom na te jagen. Sterker nog, het maakt ook regelmatig iets in mij los om juist harder door te gaan. Dat heb ik ook met afwijzingen, hoe moeilijk dat soms ook is, het geeft me vaak ook wel een drive om het tegendeel te bewijzen, of het maakt dat ik een andere weg kies en dat zorgt weer vaak voor groei. Ook helpt kritiek en afwijzing je om je steeds minder van een ander aan te trekken en meer en meer op je eigen gevoel te varen. Dus als je het zo bekijkt is alle kritiek en afwijzing natuurlijk niet leuk, maar op de lange termijn helpt het je verder.

Gewoon leven vanuit je hart
Op de website van Radio 2 stond ook een quote van Emily Sande: “Als je je hart niet volgt, dan zal je ook niks betekenisvols bereiken’. Mooi gezegd vind ik. Ik denk op zich dat je ook zonder je hart te volgen best iets betekenisvols kunt doen. Ik denk ook dat het ‘vanuit je hart willen leven’ de hoofdtoon mag voeren en ik denk niet dat je doel moet zijn om ‘iets betekenisvols te doen’, want is dat dan nog wel helemaal vanuit je hart? Maar, Emily raakt naar mijn idee zeker een goede snaar met deze quote, om maar in muziektermen te blijven. Want ja, ik heb ervaren hoe fijn het voelt om vanuit mijn hart te leven. Hoe mijn leven is verrijkt, puur door steeds weer deze keuze te maken. Ik krijg ook regelmatig van mensen te horen hoe inspirerend ze het vinden dat ik dat doe en wat ik allemaal doe. Dat ze daardoor zelf ook gemotiveerd worden om meer vanuit hun hart te leven. Dus mijn motto is simpel: leef vanuit je hart, leef in liefde, gebruik je talenten, geniet ervan en help waar het nuttig is. Dat draagt bij aan jezelf én de wereld. Als dat niet betekenisvol is!

Liefs,

Martine

P.s. mijn nummer ‘Give Your Love’ sluit hier mooi bij aan, benieuwd? Bekijk ‘m hieronder: